من از زندگیم یاد گرفتم که به هرکس بها ندم خودمو کوچیک نکنم واس هیچکس و هیچی
واس موندن ادما تو زندگیم التماس نکنم
باهرکس مثل خودش رفتار کنم
نگم در شان منو خونوادم نیست
جواب ادم پررو باید قاطع داد بشینه سرجاش
هرچی ناراحتم کرد حتی اگه نشد به زبون بیارمش بفهمونم که ناراحتم
شما چی فهمیدین؟
من متوجه شدم اگر چیزی ناراحتم کرد باید همونجا به همون شخص بگم و نریزم تو خودم و خودمو مدت ها درگیر حرف هایی که باید میگفتم و نگفتم نکنم و اینکه هرجا حقم ضایع شد به امید اینکه خدا جواب بده و خدا خودش جای حق نشسته نباشم و حتما خودم هم در جهت گرفتن حقم هرچند کوچیک تلاش کنمنگم زشته و عیبه و...
