من اندوه جهانم نمیدونم انگار تمام سلولامو پوچی و غم گرفته من حتی دیگه خیلی وقته نمیتونم یه فیلم ببینم مابقی دوستام فیلم و سریال میبینن یا اینکه حتی نمیدونم چرا باید درس بخونم خیلی پوچم واسه همین امتحانم و افتادم و کلی بدبختی شد برام خیلی پوچم مدام به این فکر میکنم کاش بمیرم اگه تا حالا خودمو نکشتم واسه اینه که مامانم ناراحت نشه نمیدونم چاره کار من چیه راستش حتی دیگه نمیدونم خدایی هست یانه چون باهام حرف نمیزنه خیلی وقته ولم کرده بهش گفتم حکمت نرسیدن به اون پسر رو بهم نشون بده یا مهرشو بنداز از دلم ولی نکرد
من همیشه افسرده بودم نمیشد قسمت شادی من باشه
ولی خدا منو با این عشق افسرده ترم کرد نمیدونم ولی شاید قسمت مرگ من بود
