دیشب عقد پسر داییم بود و من باوجود اینکه لبخند میزدم و میرقصیدم اما دست و پام قفل بود.دلم خوش نبود.یذره بهم خوش نگذشت.دیشب فهمیدم بزرگترین دارایی هر آدمی دل خوشه..یعنی دنیا رو ک داشته باشی ولی دلت خوش نباشه مفت نمیرزه....سالها قبل خیلی از چیزایی ک الان دارمو نداشتم اما دلم خوش بود..ی چیز کوچیک ک میخریدم کلی ذوق میکردم.الان دیگ هیچی برام جذابیت نداره.
اگ دل خوش دارید قدرشو بدونین
