شبا به امید اینکه صبح بیدار نشم میخوابم...
و صبح دلم میگیره که بیدار شدم...
این ناامیدی که توی قلبِ جوانم ریشه کرده ذره ذره آبم میکنه...
کاش نبودم
کاش نباشم...
تحمل این جسم سنگین از غم و روح خسته دیگه در توانم نیست...
به این امید که صبحی نباشه میخوابم..
شب بخیر :)
فعلا شما تنها نیستی همه به این امید هستن که از خاب پا نشن
من وجود دارم، من هستم، من اینجا هستم، من در حال شدن هستم، تنها من هستم که زندگیم را می سازم. تنها من و نه هیچ کس دیگر؛
من باید با کمبودها، خطاها و گناهان و اشتباهات خود رو در رو قرار گیرم. از نبودن من هیچکس به قدر من رنج نخواهد برد، اما فردا روز دیگری ست و من باید تصمیم بگیرم که رختخواب را ترک کرده، دوباره زندگی کنم و اگر شکست بخورم، نه تو را سرزنش می کنم، نه زندگی را و نه خدا را..
#نوشته لئو بوسکالیا
