قصه ی عشق

بچه  که بودم سیزده بدر  هر سال میرفتیم خونه خاله م آش  سیزده به در میپذید که گه  گاهی هم پیش می اومد میرفتیم نزدیک خونشون  باغ  و سیزده رو به در میکردیم..  روزهای قشنگی بود خاله م دوتا پسر داشت ۵ ،۶ سالی از ما بزرگتر بودن اون موقع ها اصلا توجه نمیکردم که  کی بچه کیه  و نسبتشون چیه ...یعنی فارغ از جهان و زندگی بودم بیشتر بخاطر مدرسه و کتاب بود و بازیگوشی کودکانه  چون اون موقع ۱۰ ۱۱ سالم بود.  بعد که وارد مقطع راهنمایی شدم یه کم از حال و هوای بچگی  بیرون اومده بودم دیگه بیرون نمیرفتم برای بازی یا خرید نون هم نمیرفتم  یه جورایی حس بزرگ شدن داشتم ولی بهش توجهی نکردم و سرم به درس بود... طبق معمول  سیزده به در  سال ۸۲ رفتیم خونه خالم  و بند و بساط آش فراهم بود و متوجه یه پسر قشنگ شدم پیش پسر خاله هام یه پسر ۱۴، ۱۵ ساله  پیرن  و شلوار سفید با موهای رسیده شده با  ژل و کتیرا   حسابی به خودش رسیده بود و .. که ما فقط یک ساعتی بود که رسیده بودیم و حرف اون جوان شد که اره فلانی الان میخواد بره تهران کار کنه  یهو حس ناراحتی گرفتم گفتم ما که تازه اومدیم ۱۰ صبح اومدیم چرا به این زودی داره  میره؟! یعنی کل دیشب اینجا بوده؟! یعنی خونه شون  کجاست مگه ..  خونه ی خالم به این شکل بود که یک  اتاق بزرگ  داشتن که وسط چهار دری خورده بوده و اتاق هارو ازهم جدا کرده  بود  و درها باز بود  دیدم اون جوون  داره جلوی آینه موهاشو مرتب میکنه به حالت بزی  هم شونه کرده بود و حالت داده بود اون موقع مد بود ژل  فراوان میزدن و موهارو به حالت مختلف  روبه بالا حالت میدادن  محو تماشاش بودم طوری که کسی متوجه نشه  .. اون راهی تهران شد  و رفت  تمام فکرم اونجا بود که این پسر کی بود که اینجوری به خودش می رسید یه جورایی مشتاق بودم دوباره ببینمش  تمام فکرم اونجا بود که متوجه حرفهای مادرم و خاله م شدم که مادرم گفت پس فلانی نیومده  (دختر خاله م) خاله م گفت نه و فقط پسرش ۹ صبح  رسید که از اینجا بره تهران  اون موقع متوجه شدم پسر دختر خاله م بوده.. چون بیشتر سر کار بود ندیده بودمش تا اون روز  شایدم دیده بودمش و توجهی نکرده بودم 🤷‍♀️.. از اون روز لحظه  شماری  کردم برای سیزده به در مشتاق تر بودم  دوست داشتم ببینمش یه جورایی  به دلم نشسته بود ...