میدونی گاهی یاد حضرت امیر میوفتم، از ناچاری سر به چاه آب میبرد و درد و دل میکرد، این حجم تنهایی انگار واسه همه هستش...
با اینحال مهم نیست چه کسی هستیم، فقط امیدوارم هرکسی زیر پهنایِ این آسمون یه رفیقِ شنوایِ بدونِ قضاوت داشته باشه برای روزهایی که هوایِ دلش ابریه...