نظرتون چیه

من هم خواهر برادرام تاجی به سرم نزدن

اما دلخوشم بهشون 

یا اینکه خاطرات کودکی واقعا خوبی داشتم کنارشون 

پیش خودم میگم تمام سعیم رو میکنم بچه هام باهم یک دل باشن 

واقعیت ما هم یه زمانی پیر میشیم 

و باید همش چشم انتظار همین یکی باشیم 

نه اینکه کاری کنه برامون نه....

همینکه بیاد و خونه از سوت و کوری دربیاد کافی

اما ماجرا اینجاش تلخ میشه که این یکی هم وقتش پر

و ممکنه نتونه انقد که باید برای پدر و مادر وقت بزاره

هم خودش اذیت میشه

هم پدرومادر

تلخی ماجرا جایی هست که علاوه بر اینکه خودش تنها بزرگ بشه

بچه ش هم تنهایی می‌کشه 

نه بچه خاله

نه بچه دایی

نه عمه و عمو و.........

یه وقت میبینی اشتباهی انجام میدیم

عواقبش تنها برای خودمون هست

و گاهی متوجه میشیم و جبرانش میکنیم

اما تک فرزندی عواقبش زمانی هویدا میشه که هیچ کاری از دستمون بر نمیاد

عده ای میگن یکی باشه تمام امکانات رو براش فراهم کنیم

غافل از اینکه خواهر یا برادر داشتن بییییش از تفریحات آنچنانی روی روحیه بچه تاثیر می‌زاره 

.

.

یکی از اطراف ما (آشنای دور)

آدمهای سرشناسی هم هستن

هم خانواده خانم 

هم خانواده آقا 

از قدییییم میلیون براشون پول خورد بوده

یک دختر داشتن

تمااااااام امکانات فراهم

بهترین زندگی و رفاه و....

دور از جون همه

دو سه سال پیش دختر ۱۵ ساله خودش رو از طبقه ششم پایین انداخت و تمام....

آیا این همه امکانات باعث شد این دختر درست رشد کنه ؟

نه

عضو گروه های رپری شده

و توی یک چالش

خودش رو انداخته  

اصلا هنگ کردم ولی بنظرم هرکسی میتونه عضو این گروهها بشه من خودم خیلی ادم محافظه کاریم بنظرم بچمم همینجوری میشه بازم معلوم نیس ولی ممکنه اینجوری بشه چون داره میبینه

هرادمی ممکنه گول بخوره من‌بخاطر خودم و اون بچه ها نمیخوام دومیو بیارم

حرفایی ک درمورد پیری زدی رو عجیب‌قبول دارم ولی بازم تربیتشون و اینکه مدام سرشون داد میزنم و کتک میزنم اینا منو اذیت میکنه دوس ندارم تدوتا بچه تو سری خور داشته باشم شاید ی روزی برم‌از پرورشگاه بچه بیارم نمیدونم‌اگرشوهرم قبول کنه ک محاله(البته‌پیش خدا کاری نداره)

ولی واقعا از بچه دوم‌میترسم کابوس شده برام چون سراولی خییییللللیییی‌اذیتم کردن و خوده بچه هم اذیتم کرد علاوه براطرافیان

انشالله هر چی خیر هست پیش باشه

من برای بچه اولم بارداری سختی داشتم

از وقتی تست زدم استراحت مطلق بودم تا آخر 

شاغل هم بودم 

ناچار شدم این چند ماه رو خونه بمونم

دور کاری داشتم

اما خیلی سخت گذشت

از درد و آمپول و استراحت مطلق

تا یک روز قبل زایمان آمپول زیرجلدی میزدم

بدنم کبود شده بود دیگه 

به دومی فکر هم نمیکردم 

خیلی هم دوست داشتم از پرورشگاه بیارم

اما شرایط خاص خودش رو داره

زن و شوهری که مشکل نازایی ندارن 

فقط میتونن بچه بیمار به سرپرستی بگیرن 

اطرافم اکثرا تک فرزند هستن

جاریم

خواهر شوهر 

تمام اقوام شوهر 

اطرافیان خودم هم با اختلاف سنی بالا دوتا آوردن 

من سر بارداری اولم به خاطر شرایطم خیلی زخم زبون شنیدم

اما اهمیت ندادم

وقتی هم دوباره بچه آوردم باز مورد تمسخر قرار گرفتم

متلک میزدن

و..........

اما طبق صحبت های دوستم که روانشناس کودک هست

و مواردی که اطرافم دیدم

از مشکلات تک فرزندی

این تصمیم رو گرفتم 

انشالله همه بچه ها زیر سایه پدر و مادر عاقبت بخیر بشن

الهی امین عزیزم

واقعا خودم تو دوراهی گیرافتادم

دعا کن‌برامون‌من ک‌عددی نیستم ب درگاه خدای‌مهربون

اگر صلاحمون در دوتا بچست دعا کن خدا خودش ی کاری کنه و بهمون کمک کنه و ب دلمون بندازه

من خیلی میترسم از مسئولیت دوتا بچه و اعصاب‌خوردیاش

آخه این بچم ماشالا هزار ماشالا خیلی شیطونه

از خدا میخوام اگر ب صلاحمونه قسمتمون کنه اگرم ن ک اصلا فکرشم از سرمون ب در‌کنه

انشالله هر چی خیر و خوبی هست سر راهتون قرار بگیره