صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌
مگه نمیگن دخترا توجه رو دوست دارن محبت رو دوست دارن پس چی شد🥲
متاسفانه طرف مقابلت صادق نیست
صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌
فقط فقط گفتم وقتی تو رابطه هستی باید خودنمایی نکنی اون روز کلاس داشت میرفت دیدم رژ قرمز میزد واقعا بهم ریختم آخه مگه نیستم که داره رژ میره کلاس دانشگاه که پسر هستش تو کلاس نمیگم فکرم خرابه ولی واقعا جامعه و هم جنس هام بیشترشون فکرشون جنسیه
فقط فقط گفتم وقتی تو رابطه هستی باید خودنمایی نکنی اون روز کلاس داشت میرفت دیدم رژ قرمز میزد واقعا ...
الان به خاطر سنش جلب توجه رو دوستداره
صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌
صد بار گفتم اگه روی کسی علاقه داری بگو برو من دوست ندارم زوری کسی باهام باشه همین
نمیخواد از دستت بده
صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌
صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌
صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌
صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌
