یه زن و شوهر میانسال میشناختم جفتشون ازدواج دومشون بود از ازدواج سابق بچه داشتن
آقا یه آپارتمان داشت اونو گذاشته بود برا بچه های خودش
میخواست بده اجاره
خانمه قبلا به بهانه های مختلف از شوهرش پول گرفته بود
خانمه به شوهرش گفت این خونه رو میخوای بدی اجاره پسر منم داره دنبال خونه میگرده میتونه اونجا رو اجاره کنه
اقا گقت نه اجاره این خونه زیاده پسرت از پس اجارش بر نمیاد بهتره بره همون محله خودش اجاره کنه
گفته شما سطح پایین هستین
مردی که به فکر جیب پسر زنش هست
از درآمد پسر خانمش خبر داره
خب حق با آقا بود اون ملک حق بچه های آقا بود نه بچه خانم
وقتی بچه خانم بیاد اونجا مراعات اش میکنن کمتر کرایه میگیرن شایدمنگیرن شایدم چند سال بخواد بشینه و ...
خانم خودش نباید توقع داشته باشه
خانومه و پسرشو تحقیر کرده
مرده دلش نمیخواد خیری ازش ب اونا برسه
نظرم اینه خانمه میخواسته با زرنگی از اموال شوهرش به نفع پسرش سو استفاده کنه و یجورایی مانع رسیدن به بچه های مرد بشه کم کم
خب ایا درست گفته یا نه
بعدم اصلا به نفع هیچ کدوم نیست. مستاجر و صاحب خونه آشنا نباشن باهم بهتره
دو روز دیگه کرایه ش عقب بیفته هزار جور حرف و حدیثه. یه تط رو در و دیوار بیفته همین طور
طرف میخواد پول بده خب بره جایی که بدون منت و حرف و حدیث باشه
حرفش منطقی بوده
