از اینکه نمیتونم به زندگی و کارام سخت نگیرم
از اینکه همش خستم و اعصابم خورده دل عزیزانمو میکشنم با حرفام از اینکه هرچی تلاش میکنم دیگه هیچی مثل سابق نمیشه از اینکه هرچقدر حالم بد باشه بازم نمیتونم نشون بدم چمه و همش میخندم و یه حس پوچ دارم از اینکه گاهی به سرم میزنه برم روانشناس ولی یادم میاد روان منه از شرایطمه از تجربیات و زندگیمه که اینطور شده شاید اگه بتونم درستش کنم قطعا حالمم خوب میشه ولی نباید تو ۱۵ سالگی انقدر حالم بد باشه 💔