حالم بده خیلی

اونا برای خوشون میگن.

مامان و بابای من زود بچه دار شدن و فقط من و خواهرمو داشتن که پشت هم ازدواج کردیم و توی اوج جوونی تنها شدن. الان مامانم اعتراف می کنه که کاش یکی دیگه هم داشتیم اینقد زود تنها نمی شدیم.

اگ مطالعه قراره مثل شما بی سوادم کنه ممنون 

مطالعه مو دارم اما عقلمم کنارش دارم

اینک وجود داره یا نداره برمیگرده ب خود استارتر و اعتقادش

شمام اعتقادات قشنگتو واسه خودت نگه وار

[QUOTE=396159442]خدازوشکر که حالتون خوب شد من کلا افریده شدم بقیه از من درس عبرت بگیرن دلم به هرچی خوش شد خدا ازم گ ...[/QUOTEما افریده شدیم که توی این دنیا با مشکلات رشد کنیم و بزرگ بشیم. حالا یکی چالش بزرگ شدنش توی بچه دار نشدنه یکی توی موفق به ازدواج ندن یکی توی بیماری، یکی توی از دست دادن عزیزان یکی توی طلاق والدین و...

داستان هر کسی برای رنجش مختص خودشه اما فلسفه و حکمت رنج کشیدن یکیه.دردی که مارو نکشه بزرگمون می کنه. پس تبریک میگم به روح بزرگ و قدرتمندت که ثمره رنجهاییه که با صبوری تحملشون کردی.

آمین.مرسی از دعای قشنگت.

اوووو 

حالا تا اون بخواد بره مدرسه..

عزای قبل قصاص گرفتی؟

فعلا لذتشو ببر

تااون موقع دخترات انقد سامون گرفتن و خودت کلی ذوق داری براش من مرده تو زنده اون روز یاد این حرف میوفتی

ببین من توی یک خانواده کاملا مذهبی بزرگ شدم

خودم تا همین دیروز این حرفا رو به همه میزدم

ولی چهل روز برای یک جاحتی رفتم در خونه امام زمان

روز بعد از چهلم یه نشونه بهم دادن که من برداشت کردم حاجتمو بهم میدن به این امید کلی خوشحال بودم گفتم پس بچه ندادنشون حکمت داره به جاش اینو بهم قراره بدن

دیروز اون حاجتمم فهمیدم ک بهم ندادن

اون نشونه ی لعنتی روز چهلم نمیدونم چی بود ک باعث شد ب همه بگم و آبرومم بره

چهل روز دیگه هم در خونه امام حسین رفته بودم برای همین مورد

این حاجت منم جوری نبود ک مثل بچه بگم خب این ماه ندادن ماه بعد ایشالا... 

خلاصه ک هم بچه بهم ندادن

هم اون یکی حاجتمو ندادن

هم آبرومو بردن

من هیچوقت فک نمیکردم رها شدم توی این دنیا ولی الان باور کردم ک رها شدم... خیلی تنهام خیییلی... 

عزیزم اولا وقتی یه نشونه میبینی نباید به کسی بگی

دوما نشونه یعنی اینکه ما در جریان احوالاتتون هستیم . اگه ندادیم دلیییل داره! ولی این نشونه باشه تا فک نکنی حواسمون بهتون نیست و رهاشدین

ببین ابروتو که ودت بردی چون حدیث داریم تا به چیزی نرسیدین اونو به کسی نگید. شما با دیدن یه نشونه به همه گفتی.

بعدم خداوند فرموده بخوانید مرا تا اجابت کنم نفرموده که تا خوندین صدرصد اجابت میشه.یعنی بخواهید تا تا بهترین بهتون داده بش.

شما توسل می کنی به امام زمان به امام حسین(ع) و انها رو واسطه می کنی برای گرفتن حاجتت اما خدا خیلی مهربونه خیلی وقتا می بینه اون حاجت به مصلحت بنده نیست و هر کیو هم ببره در خونه خدا برای اون مصلحت بالاتری که خودش خبر داره، اونو به بنده نمیده. حالا یا بهترشو تو همین دنیا بهت میده یا وقتش نرسیده و بعدا میده، یا تو اخرت اینقدر به ازاش بهت حسنه میده که آدم میگه کاش هیچ کدوم از حاجتام توی دنیا براورده نمیشد. پس به هر حال ادم از دعا و توسل ضرر نمی کنه.

حضرت ایوب چهل سال دعا کرد تا خدا جوابشو داد.

با دو تا چله و توسل ناامید نشو. اتفاقا تنها کسی که ادمو رها نمی کنه خداست. حتی همون کسی که در اثر کثرت گناه و طغیان خدا ازش رو برگردونده اگه از ته دل خدارو صدا کنه مهربونتر از یه مادر جوابشو میده.

منم برای بچه دار نشدن خیلی اذیتم اما یه بزرگی بهم گفت خدا به حضرت ابراهیم که خیلی بچه دوست داشت و اونهمه دعا میکرد ۹۷ سالگی اسماعیل رو داد و تازه چند سال بعد فرمان داد سرشو ببر تا امتحانش کنه. پس این دنیا کلا آزمایشه و رنج و بزرگ شدن در برابر این رنجها.

همین حاجت روا نشدنت رنجیه که به ازاش داری بزرگ میشی و مطمئن باش توی درگاه خدا هیچی گم نمیشه و اجر این صبرت رو میگیری. فقط دل به دل وسوسه های شیطون نده که توی این موقعیتا تلاش می کنه بنده رو از خداش ناامید کنه.