بچه ها من مربی هنر دبستان پسرونه هستم که کل هفته رو سر کلاسم بعد محیط کاریم به شدت سمیه
آدمایی که چشم پیشرفتت رو ندارن و میخوان ازت کار بکشن
هر کی به فکر خودشه مدیرمون خاله زنکه پشت سر همه حرف میزنه و......
آخرین بار رفتم مدرسه دیدم کلاسی که ۲ سال کارگاه هنر بود الان شده پیش دبستان و وسایلم رو ریختن توی حیاط
اینقدر ناراحت شدم که توی همین موقع سال به چند تا مدیر پیام دادم واسه کار اما به عنوان معاونت پرورشی چون خیلی دوست دارم
حالا یه هنرستان گفته بیا
هم کارم سبکتره هم حقوقم بیشتر و محیطش هم تا اینجایی که دیدم معمولیه خوبه میگن خیلی صمیمی و همدل هستیم و اینکه خب سختی کار با پسرای دبستانی رو هم نداره
حالا عجیب دو دلم فک کن فردا اول مهره و من دو دلم
چیکار کنم به نظرتون؟
