من بعضی وقتا با خودم میگم همه ی انسان ها قراره در نهایت بمیرن پس دیگه چه فرقی میکنه کی تنها بوده کی نبوده در آخر هر جفتشون میمیرن درسته اونی که تنها بوده زندگی سخت تری داشته بالاخره انسان موجود اجتماعی هست و نیاز داره با بقیه در ارتباط باشه اما وقتی آخرش مرگه انگار زندگی پوچ میشه
من درباره تربیت صحبت نمیکنم
هزاران مساله وجود داره تو یه زندگی که فقط زن و شوهر ازش با خبرن و لزومی هم نداره به بقیه توضیح بدن
یکی از نظر مالی مساله داره و نمیتونه بیشتر از یه بچه رو تامین کنه
یکی بیماری خاصی داره که با اومدن بچه دوم ممکنه تشدید یا خطرساز بشه
یکی زندگی مشترک ایمنی نداره و نمیخواد تو این شرایط بچه دیگه ای اضافه کنه
یکی نازاست و همون یدونه رو هم با سلام و صلوات داره
یکی اولویتش موفقیت های شخصی یا شغلیه و همون یه بچه کافیه که جلوی پیشرفتش رو نگیره
و خیلی چیزای دیگه که شما خبر ازشون ندارین
پس با شعار فرزندآوری مردم رو معذب نکنین
کسی به این دنیا یا شما بچه بدهکار نیست
خواهر و برادر خیلی هم خوبه اما خواهر و برادر هم همیشه در کنار آدم نیستن آدم ۷۰ ساله بشه بچه هاش دورش هستن نوه هاش هستن اینقدر سرش شلوغ میشه که دیگه وقت کار دیگه نداشته باشه . هیچ تضمینی هم نیست که خواهر و برادر تا ابد با هم رابطشون خوب باشه
ن ما نگفتم برای اونا ک دلیل موجه دارن برای اون تنبل هایی که خواب خودشون از احساس بچه تنهاشون مهم تره مث خاهرشوهر خودم یه بچه اورده اونم انداخته خونه ننشه صب تا شب پی ولگردی . بچه هفسرده پرخاشگر و یسره تو گوشی و اویزون بقیه که بچه رو از تنهایی دربیارن و ببرن بیرون و گردش
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
41 ثانیه پیش
43 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
