چقد دوست داشتم الان کنارم بودی و دوسم داشتی و باهات حرف میزدم
چی بگم که گفتنش دیگه اصلا فایده ای هم نداره چون دیگه حتی نمیخوامت ولی واقعا حیف اینهمه احساسی که پای تو داره حروم میشه
اگه برمیگشتم عقب بازم انتخاب میکردم که نباشی بازم انتخاب میکردم که از زندگیت بیام بیرون ولی بعضی وقتا انقد ناراحتم و انقد ساکتم و انقد یه چیزی تو دلم سنگینی میکنه که دلم میخواد فریاد بزنم تا آروم بشم
واقعا بعضی وقتا نفسام از شدت ناراحتی سنگینه جوری که حتی همبن الان شک کردم که نکنه آسم دارم؟
ولی خب واقعا آرزو میکنم که حسم تموم بشه بهت چون میدونم چقد آدم اشتباهی هستی حداقل برای من
از خودم خیلی بدم میاد که تو فکر آدمی که فقط ۴ ماه تو زندگیم بوده هستم و دو سالو نیمه که فراموشش نکردم
ولی آرزو میکنم که با اون دختر خوشبخت بشی
و تپش قلب و استرس و سنگینی قلب منم تموم بشه
