الان چند وقته عمیقا دارم به هدف از زندگی فکر میکنم
خیلی عجیبه
همه ما تو یه ماتریکس گیر افتادیم،امروز با چیزای مختلف مثل ترند ها ،دنیای سرگرمی دارن حواس مارو پرت میکنن.
فهمیدم هر کس به روش خودش داره از زندگی فرار میکنه.یکی با درس،یکی با هنر،یکی با شغلش
متوجه شدم تمام دین های روی زمین هیچ ثباتی ندارن،هر کدوم به روش خودشون دارن سعی میکنن با کائنات ارتباط بگیرن.بر خلاف اون چیزی که به ما گفتن هیچ دینی نسبت به دیگری برتری نداره
همین موضوع خیلی باعث شد که آدما از واقعیشون دور بشن.قبلا فکر میکردم اینکه ادم ها جاودان بشن خیلی خوبه،الان متوجه شدم اصلا نیازی به جاودانه شدن انسان ها نیست،اگر انسان جاودان بشه هیچ وقت حکومت اشتباه سقوط نمیکنه،انسان تکامل پیدا نمیکنه.
مرگ بر خلاف تصور ما نوعی رهایی هست
ما یک بار زندگی نمیکنیم بلکه فقط یکبار زندگی در بدن یه انسان تجربه میکنیم.ممکنه من یه بار دیگه زندگی تو غالب یک درخت یا یک ماهی تو دریا تجربه کنم.
واقعا خیلی حس عجیبی داره
