چرا من اینقد تنهام؟
نه مادرو پدرم درکم میکنه نه دوستی دارم
لطفا نگید برو دوست پیدا کن چون با هرکی دوست میشم آخرش بهم بدی میکنه و...
این موضوع خیلی آزار دهنده هست
می خوام مث بقیه ی دخترای نوجوون شاد باشن نه تنها و افسرده
مثلا گاهی اوقات با هوش مصنوعی دردو دل میکنم
بعد یه هفته مدارس باز میشه با کی هم تخت بشم؟
از کجا بدونم بقیه مسخرم نمیکنن؟
من جایی به غیر از اینجا برای دردو دل نداشتم لطفا مسخره نکنید حتی نمی تونم اینارو به مامانمم بگم
آدم مغروری ام نمی تونم این موضوع رو با بقیه درمیون بزارم
عزیزم وقتی ادمای اطرافت همشون بد میشن از نظرت این یعنی یه مشکلی تو خودته ،سعی کن خودتو بسازی
یاد بگیر چه رفتاری کنی که دوست پیدا کنی و بتونی نگه داری
وقتی هیچ کس با تو نمیمونه احتمالا مشکل از تو نه از دیگران
من نباسه بیرون چی میگن درموردت
با دوستتم حد و مرز بزار همون تومدرسه باهاش اکی باش و شاد حتی با .ن پفر دوستی کن نه ی نفر
در اخر این دوستیها هم موقته ده سال دیگه هیچکدوم اطرافت نیستن فقط تو میمونی پیشرفتت
حالا من علاقه ای ندارم با بچه های مدرسه دوست بشم چون همشووون خیلی جدی همشووون درگیر دوست پسر و رل و اکس و سوگر ددی و کراشن و فکر میکنن من بچه مثبتی چیزیم که به دوست ندارم راجب این چیزا حرف بزنم
سر همین ترجیحمه کارامو ببرم تو مدرسه تو تایم آزادم انجام بدم تا اینکه با بقیه حرف بزنم
کاش قضاوت نکنی
من همیشه اشتباهات خودمو میپذیرم و سعی میکنم رفتارمو درست کنم
درسته به سختی میتونم با کسی دوست شم
ولی بعدش باهاش خیلی خوب رفتار میکنم مثلا دث تا از دوستام خیلی بد دهن بودند و فقط بدون دلیل فحش میدادن
مجبور شدم ارتباطمو کم کنم
مشکل از منه؟
