نمیدونم باید به کی دردام رو بگم
نمیدونم ادمای واقعی زندگیم کدومان
دیگه خودمم نمیشناسم
هیچکس نیست به حرفام گوش بده
من واقعا دیگه نمیکشم
دیگه هیچی حالمو خوب نمیکنه
اصلا اعتماد به نفس هم ندارم تو کارهایی که میکنم نمیدونم واقعا باید چکار کنم
ببخشید حرفامو اینجا گفتم کسی نیست دیگه به حرفام گوش بده
منم خیلی حالم بده مث سگ دارم گریه میکنم
ای جان🥺💔💔
مشکلت چیه؟
منم حالم بده حتی گریه ام نمیگیره
عزیزم الان تو سن نوجوونی هستی. یکم از حالاتت طبیعیه چون داری بزرگ و خانوم میشی. منم سن تو بودم رو خیلی چیزا حساس شده بودم. حتی رو چهره م. بی اعتماد به نفس بودم خجالتی بودم. خودمو از همه کمتر میدونستم.
سعی کن این فکرای منفی رو از خودت دور کنی. چند روز دیگه مدرسه ها باز میشن میری پیش دوستات. سعی کن درساتو خوب بخونی نور چشمیه معلمات بشی. میای خونه بگو بخند... کلاس زبانی چیزی برو وقتتو پر کن تا وقتی برای این نشخوارهای فکری نداشته باشی.
اگه مشکل خاصی داری به مشاور مدرستون بگو باهاش حرف بزن.
مرسی که برام وقت گذاشتین این همه تایپ کردین
اره درسته اتفاقا کلاس زبانم میرم اما خب اونجا هم هر روز یه داستانه اصلا احساس ارامش تو کلاس ندارم معلمام بی اعتماد به نفسم کردن انقدر چیزی به ادم میگن بچهاشم اصلا بچه های خوبی از نظر اخلاقی نیستن
