چند دقیقه پیش ، کاری که میخواستم مدت ها انجام بدم و جرات اش رو نداشتم ، انجام دادم ، دو بسته کلونازپام و دو بسته کدیین و یک بسته ایبوپروفن و چهار تا دیکلوفناک رو خوردم ، امیدوارم نتیجه بده .
فقط اینجا گفتم بنویسم ، با وجود همه مشکلات ، صبر کرده بودم . ولی جواب نداد ، تو کشور ما همه راه ها برای فقرا بسته هستند .
فقط نصیحتم به شما اینه که هیچ وقت در زندگی مسیری که براتون خوشایند نیست نرید و اگر فقیر و بی کس هستید ، کس دیگه ای رو به دنیا نیارید ، و اختلاف سنی زیادی با فرزند نداشته باشید و بدونید تنها تعاملات و عشق و دوستی ، ضامن و پشتوانه شما هست .
خیلی ببخشید که این پست رو گذاشتم ، فقط خواستم در تنهایی چیزی بگم .
ضمنا هیچ وقت سراغ این کارها نرید ، قضیه من پیچیده هست و بیماری زمینه ای هم داشتم و درد جسمی و تحقیر روحی .
باید به خواب ابدی برم . خدانگه دار
