ازروی ناچاری با دخترخالم حرف میزنم که اونم حرفامو اینوراونور میبره
دلم میخواد تو این دنیا نباشم
تواین دنیا خیلی بی کس و تنهام،هیچکسی رو ندارم
۳۶سالمه ومجردم
منم کسی و ندارم
مجبورم حرفامو تو دلم نگه دارم
چه میشه کرد
حرفات پیش خودت نگه داری بهتره که بقیه حرفت بزنن
چی شده
کلا نمیشه حرفارو به کسی گفت منم همینم
ببین ازبچگی ساکت وتنها بودم
خانواده ام داغون بودن
بخاطر خریت خودم و بی فکری خانواده عشق زندگیمو از دست دادم
الان ۳۶سالمه مجردم به زندگی همسن و سالام نگاه میکنم غصه میخورم
خیلی بی کس وتنهام
وسواسم،افسرده ام
زنداداشم متهمم میکنه که به زندگی من حسادت داری
کسی نگرفتت و...
بی پولم و گرنه از این خانواده سمی جدا میشدم
آخه با ماهی۱۵تومن چطور مستقل شم
ذاتا آدم بی عرضه ای هستم و روابط اجتماعیمم صفره وفوق العاده ساکت وتنهام
چرا دقيقا بگو چي شده
شاغلی
خواستگار مناسب داری؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
