سلام
یه مشکلی دارم پر حرفم مخصوصا اگر ادم ساکتی کنارم نشسته باشه بخاطر اینکه جو ساکت نباشه شروع به پر حرفی میکنم البته در مورد غریبه ها نه خیلی دیر صمیمی میشم ولی اگر افتاد روی دور ...... خیلی خوش صحبتم ولی دوست دارم سکوت رو یاد بگیرم و برام مهم نباشه اگر طرف مقابل ساکته من به حرف بیارمش یا محیط خشک نباشه
همیشه دوست داشتم ادم ساکتی باشم خیلی تمرین کردم نمی شه
دقيقا عين من هميشه خودمو سرزنش ميكنم ادم نميشم
خيلي تمرين كردم ولي نشده
عادت کن اضافه ها رو حذف کنی پر حرفا حاشیه زیاد میرن وگرنه اصل حرفشون زیاد نیست ساخ وبرگش زیاده.
😆😆
این ک گذشته ی منه😆
قبلا اینطور بودم
دیدم شاید بقیه بدشون بیاد با ساکتا ساکتم
با حرافا حرافم😉
توی صحبتهام فرایندی عمل نمیکنم سریع میرم سراغ نتیجه پایانی
چه خوب.خوشبحالتون
من گاهی با کسی رو در رو استرس میگیرم حرف بزنم
من آدمای پرحرف رو به آدمهای کم حرف ترجیح میدم بالاخره آدم باید با درخت یا پاشنه کش یه فرقی داشته باشه
همه چیز رو نمی گم اما بلد نیستم سکوت کنم گاهی اوقات لازمه ازت سوال کنن و منتظر بمونن تا جواب بدی من سریع عمل میکنم گفتم فرایندی نمیرم جلو
