وقتی همه تو سن ۲۰ تا ۲۵ سالگی یا فکر کار و پیشرفت و تحصیلن یا فکر عشق و حال و تفریحن .
من باید از این مامان بابام که ۵۰ و خورده ای سن دارن و خودشونو میزنن به مریضی تا توجه و ترحم بخرن از الان تا هشتاد سالگیه اونا و پنجاه سالگیه خودم مراقبت کنم و واسه اینکه خودم دو تا بچه ی پنج ساله دارم( مامان بابامو میگم) خودمم نمیخوام بچه دار بشم .
بعد از پنجاه سالگی هم تنها و پیر و بی کس بشم .
شیطونه میگه تنهاشون بذارم واسه خودشون مستقل بار بیان فرار کنم برم اصلا یه کشور دیگه