دلم برای خودم میسوزه خیلی درمونده شدم😞
خیلی تنهام..
شوهرم هیچ کلمه محبت آمیزی از دهنش نمیاد بیرون انگار اصلا منو نمیبینه
خیلی سرده اصلا باهاش احساس راحتی نمیکنم غریبه شده برام
یه وقتایی دلم میخواد با یکی صحبت کنم اما هیچوقت نیست..
یه وقتایی میبینم زن و شوهرها باهم خوب حرف میزنن میگن و میخندن واقعا براشون خوشحال میشم که حداقل مثل من نیستن..
کاش یک شوهری داشتم که به حرفام گوش میداد و سراغم رو میگرفت نگرانم میشد و دوستم داشت..
فکر نمیکنم ..مطمئنم که اینجای زندگییو بد باختم.):)
من باختم بدم باختم ،مشاور و باهاش حرف بزنی درست نمیشه
منم نامزدم مثل همسرت بود
دوره همسرداری شرکت کردم به کانال ایتا بود خوندم رابطمون بهتر شده فرق داره کلی
من خیلی هواشو داشتم همیشه از خودم زدم خودم رو فراموش کردم ولی به اون فکر کردم و این بود اشتباه من برای خودم ارزش قائل نشدم اونم بدتر کرد،هر رفتاری یک بازتابی داره ولی هیچوقت اون بازتاب رو ندیدم حق ندارم دلم بشکنه؟؟
اعتماد به نفست پایینه
منم مثل خودت بودم ولی کم کم دارم رو خودم کار میکنم
به خودت برس دوش روزانه آرایش ملایم به لباس خوب واجب نیست گرون قیمت باشه
سروقت غذا بخور بخواطر شوهرت گرسنه نمون
از خودت نگزر پیاده روی برو تو روحیه تاثیر داره
غذاهای میپری تزیین کن
به همسرت وابسته نباش بزار بدونه بدون اون هم خوبه حالت سوال پیچ نکن گیر نده غر نزن
با سیاست جلو برو محبت اضافی ممنوع
