تمام عمرم در نشستن و چشمبهراهی گذشت...
چشمبهراه دیدنت،
و شنیدن دوبارهی تپشهای قلبت.
و هر لحظه با خیال حضورت نفس کشیدم،
با امیدی که گاهی به لرزش افتاد،
اما خاموش نشد...
چون میدانستم روزی دوباره
گرمای حضورت،
به سردی این انتظار پایان خواهد داد.
