سلام من تازه عضو نی نی سایت شدم و بعد از این تاپیک هم ازش خارج میشم چون نمیخوام درگیر حاشیه بشم
من ۱۵ سالمه و توی کردستان زندگی میکنم
بابام کرده و مامانم اهل هم دانه
و منو داداش کوچیکم هم نخودی شدیم
نه همدانی میتونیم حرف بزنیم نه کردی
و اما موضوعی که خیلی تو فکرشم و ازارم میده
من کردی حرف زدن بلدم و کاملا میفهمم
ولی چون از بچگیم چون مامانم کردی نمیفهمیده و بلد نبوده کلا باهام فارسی حرف زدن
و منم از همون بچه تا الان فارسی حرف زدم
و مطمعنم هیچ کدومتون بخاطر زبون محلی مث من انقد اذیت نشدین
بابام از حدودا پارسال یا دوسال پیش شروع کرد به اصرار کردن که کردی حرف بزن
منم بلد بودم و با خجالت چند کلمه اونم تو خونه نه تو جای دیگه حرف میزدم و دوباره میرفتم سراغ فارسی
دلیل خجالتمو هم نمیدونم
خیلی بده مثلا وقتی میرم توی جمع همه کردی حرف میزنن و من تکم
البته اینطوری نیست که کسی باهام رفاقت نکنه
دوستای زیادی دارم و با همشون حال میکنم
ولی این فارسی حرف زدنه خیلی کارمو سخت میکنه
اینم بگم که من عاشق زبانه کردی ام و همیشه توی خلوت خودمو تصور میکنم موقع کردی حرف زدن و بعضی وقتا توی ذهنم یا با صدای کم با خودم کردی حرف میزنم و لذت میبرم
اما بشدت از کردی حرف زدن توی جمع میترسم
دلیل خجالتمو اینه که مردم فک میکنن که این تازه از پونزده سالگی داره مردی حرف میزنه
دارم دیوونه میشم
بابامم خیلی بهم عذاب وجدان میده
وقتی میریم همدان احساس خیلی خوبی دارم چون همه اطرافیانم مثل من حرف میزنن فقط با یکم لحجه
کمک
