همسرم دائم بهم میگه روانی هستی برو تيمارستان. حتی به بقیه هم میگه اینو. دیگه حس خوبی کنار این مرد ندارم. وقتی پیشمه، حس کوچیک بودن و روانی بودن میکنم. اما وقتی پیشم نیست، حالم خیلی خوبه.
چیکار کنم که دیگه بهم نگه روانی؟!
ببین کار خاصی کردی اینطور میگه یا دلیلش چیه؟
رو اعصابش راه نرو یکم احساس کنه میخوایش
میدونم مشکل از خودشونه و این یکم تسکین میده منو. ولی آدم هرچقدرم اعتماد به نفس داشته باشه، بازم نظر و حرف اونی که دوسش داره، براش مهمه و تاثیر میذاره روی روحیه آدم 🥺
همین باعث میشه کم کم ازش فاصله بگیرم و به کار کردن و درس خوندن پناه بیارم و فقط به رشد خودم فکر کنم. عملا کم کم داره داره عشق و دوست داشتن از ذهنم و قلبم پاک میشه و این خوب نیست.
من واقعا دلم عشق میخواد اما متاسفانه شوهرم آدمه عشق نیست. میدونم سخته توی این دوره زمونه پیدا کردن عشق. به نظرم اونایی که توی زندگیشون عشق واقعی رو دارن تجربه میکنن، انگار صاحب جایزه ای شدن که برای افراد کمی پیش میاد. مثل برنده شدن جایزه از بانک که برای همه پیش نمیاد، شانسیه یا قسمته.
اره واقعا.. میدونی عشق حس نیست عشق یه مهارته و متاسفانه نمیشه یک طرفه داشته باشیش.... باید دو نفرم تلاش کنن... منکه شوهرم نکرد... دوسم داره ولی خودش رو خیلی بیشتر...
باعث میشه ادم تصمیمای عجیبی بگیره🤦🏼♀️
وای دقیقا شوهر منم خودشو از همه چیز و همه کس بیشتر دوس داره. قبول دارم عشق مهارته، اما اون حسه اول باید باشه بعد ارزش مهارت به چشم میاد. وگرنه خیلی از مردها هستن مهارت هم دارن ولی اون سوخت(حس) رو ندارن. و تبدیل میشن به مردهای زبون باز.
حس خیلی مهمه مثل سوخت ماشینه که باعث میشه ماشین حرکت کنه. بعد از اون، مهارت باید باشه.
من قبل ازدواج رابطه ای داشتم که اون حسه کاملا وجود داشت ولی مهارت نداشتیم و خراب شد. ازدواج که کردم، اون مهارت ها رو با مطالعه و یادگیری به دست آوردم اما اون حسه نیست متاسفانه. شوهرم که نه حس داره نه مهارت کلا تعطیله
میدونی اگ شوهرت تامین میکرد حسه میومد بنظرم.... من حس دارم بشوهرم ولی انقد خورد شدم از نظر عاطفی دیگه نا ندارم😞
واقعا راه حلی ندارم... درحال حاضر باردارم ولی فک کنم اولین و اخرین بچمه... باید جدی تر دنبال شغل و اینده خودم و بچم باشم.... ولی قلبم تحت فشاره یجورایی... این قوی یودن رو دوست ندارم دوس داشتم مردم طوری بود تکیه میکردم☹️
خلاصه درکت میکنم ولی منم بلد نیستم
آره به نظر منم اگه شوهرم عاشقم بود، منم حسم میومد. ولی به قول تو اونقدر خرد شدیم که دیگه نا نمونده برامون.
خواهر، بخدا منم این قوی بودنو دوس ندارم. دلم میخواد بهش تکیه کنم اما تکیه گاه نمیشه برام.
منم توی فکر بچه دار شدن بودم، به نظرت بیارم؟
نمیدونم برگرد به خودت نگاه کن، من نمیخواستم فرصت مادر بودنمو از دست بدم، به علاوه شوهرم رو میدونم پدر خوبی میشه بنابراین تصمیم گرفتم انجامش بدم
چون درسته از شوهرم دلشکسته ام ولی اتفاق عجیبی نیوفته نمیخوام جدا بشم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
