یه نفر بود تو زندگیم، خیلی عذابم داد، خیلی دلنو شکوند، با تمام احترام ک براش قائل بودم بهم تهمت زد، چ شبایی ک تا صب اشک نریختم، قلبم تیکه تیکه شد بابتش، زندگیم خراب شد، خوشیامو سیاه و تار کرد.
تصمیم گرفتم براش دعا بنویسم، یه دعای سنگین. ولی باز دل دل میکنم، میگم نکنه بعدا پشیمون بشی از کرده ات دختر. میخام چهل سوره ای ک پیامبران باهاش قومشون رو نفرین کردم بنویسم. ولی میترسم دست ب قلم ببرم، با تمام بدی هایی ک کرده در حقم، هنوز ته دلم یکی میگه نه نکن
بخدا قسم ک این تاپیک جنبه تبلیغ یا هرچیزی رو نداره. من سیده ام و اینو از پدربزرگم یاد گرفتم.
شما بودین چیکار میکردین؟
