مشاوره

باید توانایی گفتن واقعیت و (اگر به صلاح هست) توی غالب اجتماعی پسند بیان کنه. طریقه ی بیان خیلی مهمه. 

هر دو بستگی به شرایط

گفتم دیگه برحسب شرایط گاهی میبینی اگه واقعیت گفته بشه یه خاندان بهم می‌ریزه و.... یه موقع هم باید واقعیت رو بگی تا آینده شخص تباه نشه

متوجه منظورتون نشدم

اگر منظورتون در روبروی یو صحبت کردن و راهکار دادن به مراجعه کنندش میگی  مشاور باید واقعیت و صلاح رو بگه و مشاور نباید حرفی که اون فرد خوشش میاد رو بگه

اسمش روشه مشاور 

مشاور واقعیت حقیقت رو بگه مثلا الان خطا گناه اشتباه اشتباهه چه ده سال پیش چه الان فرقی نکرده  

اما دو چیز مهمه

مشاور در راهکار و راهنمایی کردن باید زرنگ باشه جایی که لازمه اروم صحبت کنه  راه بیاد جایی که لازمه سخت و محکم  قاطع باشه.به عبارتی روحیه اون طرف رو هم در نظر بگیره  بهتر نتیجه میتونه بگیره

و موضوع دوم انسان ها به دلیل قدر انتخاب و اختیار که دارن قابل پیشبینی صد درصدی نیستن و ممکنه هر لحظه تغییر کنن حتی اگر چندین ساله با هم زندگی کرده باشن

(برای انتخاب شریک زندگی با کسی باشین کسی انتخاب کنین که در کنار قدرت اختیار انتخاب نعمت عقل رو هم به کار بگیرن این مدل افراد تغییر ناگهانی یهوییشون خیییییای کمتره خیلی.)

خب به نظر من هر آدمی بتونه حرفشو نظرشو بدون لفافه و دور از پنهون کاری بگه بهتره خانم 

چون گاهی این ملاحضه کاری ها و تو لفافه حرف زدن و نظر دادن و راهکار دادن ها شخص رو به مسیر اشتباه سوق میده 

کلا علم روانشناسی و مشاوره تا جایی که من اطلاع دارم ملاحضه کاری نباید داشته باشه