باور کن دست هورمون هاست همین که بعد خطبه عقد اون عشق آتشینه میخوابه یعنی هورمونیه... عشق تازه بعد ازدواج هست که معنا پیدا میکنه... در دوران قبل ازدواج ادم سعی میکنه بهترین ورژن خودش رو نشون بده مثلا در دوران آشنایی همسر من اونقدر آن تایم بود باهم قرار بیرون میذاشتیم راس ساعت حاضر می شد، ماشینش همیشه تمیز، لباساش اتو کشیده، خوشبو، اهل گشت و گذار و کوه و طبیعت و ...
و من با دیدن هر کدوم از اینا چشمام و قلبم اکلیلی می شد بعد ازدواج یادم نمیاد یکبار سر موقع جایی حضور پیدا کنه؛ ماشینش همیشه کثیف، کوه نمیره و ....
و یک ورژن دیگه ازش رو می بینم ورژنی که خودشه سعی نمیکنه بهترین باشه خود واقعیشه، و من همچنان دوسش دارم ولی اکلیلی نمیشم دلم غنج نمیره میدونی چرا چون اطمینان دارم که دیگه مال خودمه میدونم ساعت 9 شب بشه قرار نیست دیگه ازش جدا بشم اونم همین حس رو داره حس دوس داشتن نه اون حس آتشین که به خاطر هورمون ها بود و به شدت به شدت زیبا و دوست داشتنی بود