یاد آدمایی میفتم
که کنایه هاشون قلبم سوزوند
اصلا نمیتونم فراموش کنم
من آدم بدی میشم اگه نبخشمشون ؟
براشون اتفاق بد نمی‌خوام ولی اصلااا دلم راضی نمی سه به خدا قسم اصلا یادم نمیره مثل خوره افتاده به جونم نمیتونم ببخشم
اگه بخاطر چیزی که دست من بود مسخره ام میکردم اصلا فکرم بهشون نمی‌کردم ولی آخه مگه دست خودمم؟؟ من مگه خودم انتخاب کردم ؟ کن بگم عواقبش با من ؟
چقدر دل آدما از سنگه به حرفی از دهنت در میاد سه ساله هر شب بهش فکر میکنم میگم کاش میمردم
اون وقت من دلم نمیاد یکم از یک آدم حتی نادرست بد بگم چه جلوش چه روبروش
