بچه ها ۲۸ سالمه خیلی تنهام هیچکی تو زندگیم نبوده تا الان و نیست خیلی احتیاج دارم به حضور کسی تو زندگیم دوستام همه اکثرا متاهلن یا یکیو دارن فقط منم که تنهام وقتی جمعیم همه از دوست پسراشون میگن ولی من حرفی ندارم واسه گفتن .این قضیه باعث شده اعتماد به نفسم خیلی بیاد پایین امروز دو تا از فامیلامون اینجا بودن ۷،۶ سال از من کوچیک ترن داشتن از اینکه دوست پسراشون چقد هواشون رو داره میگفتن خیلی دلم شکست از خدا.واقعا حس دوست نداشتنی بودن همش دارم .چرا خدا کمکم نمیکنه( شاغل و دانشجوام نگید لطفا تو اجتماع باش)
ته قلبت چیز دیگه ای میخای
همه ما ی روز از این دنیا میریم اون روز ببین تو کدوم حالت اگه باشی و کدوم راهو رفته باشی احساس سبکی میکنی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز