داشتم فکر میکردم واقعا دنیای عجیبیه...
همه دوست دارن عقده هاشونو سرت خالی کنن اصلا نظر تو براشون مهم نیست و فقط چند نفرم نیستن همه اینطورین ولی من نمیتونستم بپذیرم...
من آدم ساکتیم مسخرم میکنن میگن کر و لالی مگه فلانی... ولی دیگه خستم از اثبات خودم به دیگران از اینکه سر چیزای پوچ باهاشون بحث کنم و حرف خودشونو بزنن...خسته شدم از اینکه امید داشته باشم یکی به حرفام گوش بده
دیگه شاید هرروز صدای خودمو خیلی کم بشنوم
اکثر اوقات سرمو گرم میکنم که روزام بگذره...
بحث حرف زدن فقط نیست کلا امیدوارم حس و حالو متوجه بشین
دیگه به پوچی رسیدم نمیدونم تا چه مرحله ای قراره برم
ممنونم که تا اینجا خوندین🩷🩷
