تو بعضی فرهنگهای منطقه، زنان با موهای صورت تیره، خصوصاً خط باریک سیاه روی لب، نماد اصالت قومی و زیبایی طبیعی بودن یا مثلا ابزارهای مدرن اصلاح یا لیزر اصلاً وجود نداشت. برداشتن موهای صورت معمولاً با نخ یا قیچیهای ابتدایی انجام میشد و خیلیها هم به خاطر رسم و رسوم، این موها رو نمیزدن و توی مینیاتورهای قاجاری، هنرمندها اغلب برای زنان خط نازکی بالای لب میکشیدن تا صورتشون شبیه معیارهای زیبایی اون دوره باشه. این باعث شد که داشتن سایه سیاه یا حتی سیبیل نازک، مد بشه