پملیونو ی عزیز
من تو بچگی منو کافه رستوران اینا نبردن مگه سالی یبار، سفر بردن ولی خوش نگذشته با اخلاق های سگی پدر و کتک، خرجم نمیکردن جز خوراکی، پارک فقط مرتب میبردن، نمیدونم سینما، تئاتر، کافه بچه رو نمیبردن، بجز اسباب بازی ارزون چیزی نخریدن برام، ازین اسباب بازی های گرون میلیونی ک الان بچه ها دارن، متولد87ام،، نداشتم، نمیدونم منو پیش بچه فامیل یا دوست نمیبردن کودکی و کامل حبس خونه بودم تنها و عروسکام کامل، فقط دوران مدرسه تنها نبودم و مامانمم معلم بود عصرام مدرسه بودم کلاسش تنها نبودم تابستون هام جهنم تنهایی بود فقط خونه مامان بزرگم و پارک، مهمونی بچه اصلا کلاس اصلا مگه یبار ی ترم.. ـ، حالا ک شدم 16سال اذیتای پدر، پول ندادن، نداشتن هیییچ تفریح بدترشد و جامونو جدا کردیم، ی خونه اجاره کردیم منو مامانم، مامانم پولدار نیس، فقط چون سرکار رفته یکم پس انداز داشته، و با گریه ها و اصرار های شدید و پی در پی من برام گوشی اس ببست و چهار اولترا خرید پارسال، ی اتاق دارشدم و میز تحریر 7ملیونی و کمد 16ملیونی و.. خرید پارسال، الان اتاق دارم مجزا ولی خونمون مبل و دیزان و ظرف قشنگ و... نداره چون خونمون هس بابامه توش ک هرچند شبکم نبود اینجا وسیله کلاکمه، فقط خاستم بپرسم بدبختم الان یا خوشبت از مالی با توجه ب گذشته؟ یعنی جبران میکنه اینا گذشته منو؟ الان اسپیکر25مل برام خرید هارمن کاردن، قراره تا عید ی لیزر خونگی25ملیونی و واچ سامسونگ 15ملیونی بخرن برام،، و تابستون سال دیگه 18سالگیم ی موتور برقی دست دو درحد50مل، و نوزده بیست سالگیمم ی ماشین عادی، قول داده، با اصرار و من میخره عذاب میکشم ولی میخره و ارزش داره، بگم ماهانه پنج مل لباسمه و کلاس و خرجامه 15مل بگو خوشبختم یا بدبخت-؟ خودم خنثی هستم، اخه هنوز نخریده بخره شاید حس خوب، بگین خوشبتم یانه بگم ازادم تا 11بیرون ولی دوستی ندارم انچنان تنهایی بیرون
