شعر دارین؟
میخواین خودمم چند تا بزارم؟
بزار
یه شعر خوبم من بگم برات
هر عمل کز خیر و شر از آدمی سر میزند
آن عمل مزدش به زودی پشت در ،در میزند...
دائم از من می گریزد آنکه صیاد من است....
من مرغ آتشم شب را به زیر سرخ پر خویش میکشم
در من نشان نیست ز سردی و تیرگی
من از سپیدههای دروغین مشوشم
"سیاوش کسرایی"
چقدر عالی بود
اینم امروز تو چنل گذاشته بودن خوشم اومد سئو کرده بود ک یهو امشب تاپیک شمارو دیدم
وای اگر مرد گدا، یک شبه سلطان بشود
مثل این است که گرگی سگ چوپان بشود
هرکجا هُدهُد دانا برود کنج قفس
جغد ویرانه نشین مرشد مرغان بشود
سرزمینی که در آن قحط شود آزادی
گرچه دیوار ندارد خودِ زندان بشود
باغبانی که به نجار دهد باغش را
فصلهایش همه همرنگ زمستان بشود
ناخدا دلخوش این آبی آرام نباش!
وای از آن لحظه که هنگامهی طوفان بشود
شعر هایی که دوست دارم بلندن بزارم؟
احسنت احسنت
یه شعر تو همین مایه ها الان میزارم براتون
بگید با چه مفهومی دوست داری من یه عالمه شعر دارم
سرزمین مادری، رؤیای اجدادی کجاست؟
مردم این شهر می پرسند آبادی کجاست؟
ما به گرد خویش میگردیم آه ای ساربان!
آرمان شهری که قولش را به ما دادی کجاست؟
ای رسول عقل! ما را بگذران از نیل شک
گر تو موسی نیستی موسای این وادی کجاست؟
خندههای عیش ما جز «خودفراموشی» نبود
این هم از «مستی» که فرمودی! بگو شادی کجاست؟
باد در فکر رهایی روی آرامش ندید
راه بیرون رفتن از زندان آزادی کجاست؟
فرقی نمی کند چه برایم نوشته دوست
گیرم که ناسزاست ولی دستخط اوست..
آیینه وار خیره به تنهایی توام
آری! سکوت ساده ترین راه گفت و گوست
این درس را زعشق تو آموختم که گاه
راه وصال دست کشیدن ز جست و جوست
هرکس به قدر وسع خریدار یوسف است
سرمایه شکسته دلان چیست ؟ آرزوست..
بیچاره ما که گرچه عزیزیم نزد خلق
چیزی که پیش دوست نداریم آبروست... :)❤
خوبِ من! حیف است حال خوبمان را بد کنیم
راه رود جاری احساسمان را سد کنیم
عشق، در هر حالتی خوب است؛ خوبِ خوبِ خوب
پس نباید با "اگر" یا "شاید" آن را بد کنیم
دل به دریا میزنم من... دل به دریا میزنی؟
تا توکّل بر هر آنچه پیش میآید کنیم
جای حسرت خوردن و ماندن، بیا راهی شویم
پایمان را نذر راه و قسمتِ مقصد کنیم
میتوانی، میتوانم، میشود؛ نه! شک نکن
باورم کن تا "نباید" را "فقط باید" کنیم
زندگی جاریست؛ بسم الله... از آغاز راه ...
نقطههای مشترک را میشود ممتد کنیم
آخرش روزی بهار خندههامان میرسد
پس بیا با عشق، فصل بغضمان را رد کنیم
نسیمی همه ی راه به هم می ریزد
کی دل سنگ تو را آه به هم می ریزد؟
سنگ در برکه می اندازم و می پندارم
با همین سنگ زدن، ماه به هم می ریزد
عشق بر شانه ی هم چیدن چندین سنگ است
گاه می ماند و ناگاه به هم می ریزد
آنچه را عقل به یک عمر به دست آورده است
دل به یک لحظه ی کوتاه به هم می ریزد
آه! یک روز همین آه تو را می گیرد
گاه یک کوه به یک کاه به هم می ریزد
اوست نشسته در نظر ، من به کجا نظر کنم
اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر کنم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
46 ثانیه پیش
47 ثانیه پیش
47 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز