19 سالم داره میشه
همیشه ی شخصیت کمالگرا و پر تلاش داشتم اما همیشه مامانم معتقد بود که روحیه و شخصیتم ضعیفه
آدم قوی نیستم... شاید هم حق باهاش باشه چون هرموقع نتونستم به خوبی از پس ی کاری بر بیام رفتم تو تنهایی خودم گریه کردم یا کلییی زور زدم که جلوی بقیه فقط بغضم رو نگه دارم و اشکم نیاد. تلاش کردم بعدش ولی با این تفاوت که ناامیدانه تلاش میکردم.
از بچگیم همین بوده
کنکوری بودم امسال ، تراز و معدلم نشون میده که نهایت مجاز بشم ولی من هدفم ی چیز خیلیی خاص بود که فضایی باهاش فاصله دارم
نمیدونم همین امسال با هر رشته ای برم دانشگاه یا بمونم پشت کنکور 🥲💔
شاید دغدغه ام مسخره بیاد برای بعضیاتون ولی مهمه واسم
