متنفرم از خودم.. از چهارچوب هایی که برای خودم گزاشتم.. و عادت کردم بهشون..
مثلا منظورم اینه که .. حتما من باید بی نقص باشم. .. میترسم از اینکه دیگران منو از دور ببینن و دبارم حتی یک صدم فکر اشتباه داشته باشند... از اینکه یه کلمه ایی به زبون بیارم که دیگران خوششون نیاد... خودم درباره دیگران نظر نمیدم.. قضاوتشون نميکنم.. ولی خودمو .. هر لحظه
حتی میخوام برم سر کوچه حتی شده یه لیپ گلاس میزنم... بدون ارایش حس میکنم کامل نیستم .. یه مشاور کلی ازم تعریف کرد همون لحظه که منو دید.. وقتی این تفکراتم نسبت به خودمو شنید.. گفت فکر کنم تنها کسی که فکر میکنه تک زیبا نیستی خودتی
من همیشه همه بهم میگفتن خیلی اندامت خوبه.. تا اینکه دختر عمه و پسر عمم بهم گفتن چاق...
بعد از اون لباسای مورد علاقم رو نپوشیدم ... از غذای مورد علاقم لذت نبردم... زخم معده گرفتم...
من همیشه وزنم پایین بوده... از بچگی... ولی بازم..
قدم ۱۵۸ وزنم ۴۷
خیلی چیزای دیگه ایی هم هست...
خوشبحال دخترایی که خودشونو درگیر این چیزا نمیکنن
