یه پسر ۱۶ ساله دارم از بچگی یا بهتره بگم از وقتی بدنیا اومد مادرشوهرم بهش وابسته شد یه حورایی ک حتی شب وروز میگرفتش میبردش خونه خودش من برای شیر دادن بچمو میگرفتم باهزاران مشکل و سختی گذشت بالاخره یکی دوسالی هست ما خونمون ی محله فرق داره پدرشوهرم یه مغازه خاربارفروشی دم در خونشون زده و پسر منو گزاشته اونجا از ظهر تا ده یازده شب خورد خوراک درست حسابیم نداره بچم یکبارم مریض شده بود خلاصه بردنش دکتر و خوب شد حالا هر بار زنگ میزنم پسرمو کی میفرستین میگن ده یازده شب میگم دیره زودتر بفرستینش میگن قرارداد داره و فلان منم دلم میخواد بچم پیشم باشه لازمش دارم دیشب زنگ زدم میگم بچه رو بفرستین مادرشوهرم میگ من تنهایم اینجا باشه چند روز بعد فهمیدم تنها نیس فقط این بچه رو از من دور نگه میدارن الانم ک من گفتم چرا درک نمیکنین منم مادرم چرا اینطوری رفتار میکنین خلاصه اونا هم ناراحت شدن بشدت از این موضوع الان زنگ زدن دعوا و بحث ک مادرمون مشکل قلبی گرفته از دستت چرا اینطوری حرف میزنی
یک روز بچم پیش خودم باشه طاقت ندارن چیکار کنم خانما
پسرت اگر نخواد خودش نمیره بچه نیست ک
سریع مادر شوهرم زنگ میزنه ب بچم بیا واقعا خیلی عصبانیم از دستشون
وااا یعنی چی بگو بچه تو این سن میخوام کلاس تقویتی بفرستمش میخوام درس بخونه اصلا بچمه میخوام پیشم باشه چرا زور میگید
با پسرت صحبت کن اون الان مرد بزرگیه با خودش قضیه مطرح کن اون خودش بخواد کسی نمیتونه مجبورش کنه
از اول نباید میزاشتی بره پیش اونا .حالا دیگه عادت کرده حتما با پسرت تنهایی صحبت کن با اونا کاری نداشته باش بچه که نیست
من ۳۱ سالمه خودمم مادرم
قرار نیست برای هر رفتار بچه هم واکنش نشون بدیم
اون پسر اگر بخواد هیچکس نمیتونه مجبورش کنه ک کجا بمونه.مادرشم خیلی دعوا کنه بدتر لج میکنه همین شب به شب هم نمیاد میمونه اونجا.
دیگه پسر ۱۶ ساله تربیتش شکل گرفته
از روز اول باید فکر تربیت میکرد
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
