من یه دوماهی با خدا قهر بودم و یجورایی اصلا به وجدش شک داشتم و درکش نمیکردم البته این اولین قهر نبود قبلن هم چند بار پیش اومد ولی یکی دو روزه حل شد... الان دیگه به وجود خداشک ندارم و بهش ایمان دارم ولی دیگه چیزی رو مستقیما ازش نمیخام یا دیگه نذر نمیکنم... میدونم زندگیم فرصتیه که خدا داده ولی آرزوهایی رو از دست دادم دردهایی رو کشیدم که بی حسم کرده به همه چیز و دیگه ازش چیزی نمیخام... بابت داشته هام شکر میکنم برای نداشته هام تلاش دیگه بهش التماس نمیکنم... این کار کفره به نظرتون؟
منم شدم مث تو اما نمازمو ول نکردم
نمیدونم
ولی اینو بدون شاید خدا داشته امتحانت میکرده
انقد بهت سختی داده که ببینه آیا تو شرایط بد هم دوسش داری یا نه؟
حتی ائمه که اولیا خدا بودن و خدا دوسشون داشت جقددررر سختی کشیدن
مشکلت با خانواده ت حل شد؟ نامزدیت به هم خورد؟
ربطی نداره ب این میگن رها کردن و اصرار نکردن
دعای زیاد ینی اصرار کردن تو حالت توکل باش ینی هرچیزی قسمت و صلاحم باشه همون میشه و رهایی
یاد ی جوک افتادم 😄طرف با خدا قهر بوده صبح از در خونه میزنه بیرون آسمونو ی نگاه میندازه میگه به امید بعضیها🤣
به نظر من راضی بودن به رضای خداست تا کفر...
یعنی هرچی که داری بپذیری
ی جورایی درکت میکنم
من عاشقانه عاشق خدام خیلی از نظر اعتقادی دوسش دارم مذهبی نیستما
از سال۹۸ ب این ور بعضی جاها ک توقع نداشتم خدا زندگیمو زیر و رو کرد دلم شکست عزیزامو از دست دادم بعدش مادرم فوت شد ی ماه پیش مجبور شدم پسرم و سقط کنم
مشکلات مالی و از دست دادن پس انداز و همه چی
میدونی چجوریه حسش اینکه با تمام وجود دوسش داری همه چی و ب خودش سپردی همه چی و ازون خاستی اما بد دلت و شکسته
با دل شکسته عاشقشم
ب این نتیجه رسیدم هر ک در این درگه مقربتر است جام بلا بیشترش میدهند
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-16 ثانیه پیش
-11 ثانیه پیش
-7 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز