و تنهایی خیلی اذیتم میکنه
نه همدم دارم
و مادرم اصلا اجازه نمیده با دوستام رفت و آمد کنم بیرون برم منم چون حوصله درگیری ندارم دیگه بیخیال شدم
خواستگار داشتم یکیشون پسندیدم اما باز مامانم گیر داد این دیپلمه این به ما نمیخوره خیلیم دوسم داشت حتی هنوزم پیگیره
مستقیم غیر مستقیم به مامانم میگم سکوت میکنه و چیزی نمیگه
من شاغلم ۳۰ سالمه
دیگه ۳۰ سال سنی نیس مادر برات تصمیم بگیره
باید محکم رو حرفت بمونی
تقصیر خودته با این سن افسار زندگیتو دادی دست خانوادت تو الان باید تنها زندگی کنی ن این ک لنگ اجازه باشی برای هر چیزی
عزیز دلم خدا بهت صبر بده.
بقیه اعضای خانواده چیزی نمیگن واسه خاستگارت؟
دنبال شغل هم نبودی؟یا نذاشتن؟
به نظرم یه جوری با رفتارت به مامانت نشون بده که خسته شدی و دوست داری زندگی خودتو داشته باشی ، چون اگه بخوای صبر کنی مامانت تصمیم بگیره بعدا پشیمون میشی
