اونقدر کمبود دارم
ک همش تو گروها تو رباتای تلگرام چت میکنم
دنبال ی پسر خوبم ک منک بخاد و باهم باشیم
هی میگن بهم عکس بده منم عکس ثانیه براش میفرستم
حالا یکم چت میکنیم میبینم تو مجازی آدما چرتو پرتن باز مثل احمقا فک میکنم ی ادم خوب پیدا میکنم
اونقدر تنبلم ک از خونه بیرون نمیرم از جوونیم استفاده نمیکنم هیچ کاری نمیکنم فقط میمونم گوشه ای خونه
سالهاس تو خونه ام بزور با خانوادم یکی دو هفته ی بار برم بیرون اگ چند ماه نبرنم همینجوری میمونم تو خونهه
مشاور و روانشناس داشتم ی مدت کوتاه به حرفاش گوش نمیکردم
من از خودم متنفرم
