منظورم بین هم سن های خودمه
۳سال دبیرستان زجررر کشیدم بدترین معلم هارو داشتم و جو افتضاح و بدترین منطقه درس میخوندم
یازدهم ۴تا درسام افتادم منی که همیشه معدلم ۱۹بود بخاطر جو افتضاح مدرسه و معلم های بد
معلم های حواس پرتی که قرار بود مستمر ۱۸ رد کنه ۱۲ رد کرد اشتباهی و اون درس رو افتادم!! بعدا هم که بهش گفتم گفت عه اشتباه شده حلال کن
سال دوازدهم هیچکس همراهیم نکرد درس بخونم.. رفیق صمیمیم کات کرد باهام میدونید چرا؟ بهم گفت از اولشم ازت بدم میومد صبر کردم سال کنکور ولت کنم که هیچی قبول نشی🙂💔خانوادم از اون بدتر .. نه کلاس داشتم ن کتاب .. بازم هیچی.. ۳تا درسام امسال افتادم
تصمیم گرفتم پشت بمونم
مامان بابام مدام میگن تنبل! آدم های تنبل پشت کنکور میمونن
طرز فکرشون قدیمیه
جلو فامیلمون عیب میدونن پشت کنکور موندن رو
انقدر تحقیرم کردن که خودمم باورم شده دارم کار بدی میکنم
بابام میگه اونی که سال اول قبول نشه سال بعدم همینه
رفیقم هم برا همیشه رفت
کسی که مثل خواهر بود برام..
دلم خیلی گرفته
خیلی شرایط بدی دارم
خیلی تنهام خیللللییی... آرزوهای بزرگ مونده تو مغز کوچیکم و شرایط افتضاح..
دعا میکنید برام؟ امشب دیگه از تحقیر و توهین کلافم
هیچکس به اندازه من تنها نیست
آخه مگه من چندسالمه؟
چرا بقیه باید تو بهترین شرایط درس بخونن ولی من؟!