سلام
من ۳۵ خیلی ازدواجی نیستم، دنبال پیشرفت هستم و حس می کنم ازدواج کنم جلوی پیشرفتم را می گیره و با محدودیت مواجه هستم. به این خاطر تو موقعیت های کاری و اجتماعی رفتاری دارم که کسی جذبم نمی شه، موقعی که خبر ازدواج اطرافیان و فامیل را می شنوم حس عقب موندن و ناراحتی دارم.
الانم که دیگه هم موقعیت ازدواج برام کم تر شده و منم خیلی حاضر نیستم از معیارهام(بیشتر اخلاقی) کوتاه بیام
نمی دونم تصمیمم درسته یا نه؟
با خودم می گم تو این موقعیت های اخر حداقل یک سالی رو وقتم را در جاهای عمومی بگذرونم و بیخیال پیشرفت بشم شاید یکی رو دیدم و نظرم عوض شد
نمی دونم چیکار کنم
راهنمایی کنید
لطفا سنتون رو هم بگید دوست دارم بدونم این راهنمایی ها از چه رنج سنی هست
