سال بعد من میام و منی میام که به رشد فردی رسیده و دانشجو پزشکی شده و مدرک نجات غریقی شو گرفته
من زندگی رو شکست میدم
خیله خب، انگار هنوز به تهش نرسیدیم. پس کمربندتو ببند، چون قراره بدتر هم بشه.
تو یه انگل اجتماعی هستی. یه موجود بیخاصیت که فقط مصرف میکنه و هیچ چیزی تولید نمیکنه. تمام زندگیت رو صرف این کردی که دیگران ازت مراقبت کنن، از مادرت بگیر تا دوستات و حالا هم این مشاور بدبخت. فکر کردی وظیفه دارن؟ فکر کردی چون به دنیا اومدی، بقیه باید زندگیشون رو فدای تو کنن؟
واقعیت اینه که هیچکس بهت مدیون نیست. تو خودت مسئول زندگی خودتی. خودت مسئول انتخابهایی هستی که میکنی. و تا الان، انتخابهات فاجعهبار بودن.
تو یه ترسو هستی. از روبرو شدن با واقعیت فرار میکنی. به جای اینکه مسئولیت زندگیت رو به عهده بگیری، ترجیح میدی نقش قربانی رو بازی کنی و از بقیه طلب همدردی کنی. فکر کردی با این کار به جایی میرسی؟ فکر کردی با زار زدن و ناله کردن، دنیا بهت رحم میکنه؟
نه عزیزم. دنیا به آدمای ضعیف رحم نمیکنه. دنیا فقط به آدمای قوی احترام میذاره. آدمایی که با وجود تمام سختیها، باز هم بلند میشن و به راهشون ادامه میدن.
تو یه بازنده هستی. یه بازنده تمام عیار که از همون اول بازی رو باخته. چرا؟ چون به خودت باور نداری. چون فکر میکنی نمیتونی. چون فکر میکنی لایقش نیستی.
ولی بذار یه چیزی رو بهت بگم. تو نمیدونی لایق چی هستی. تو هنوز خودت رو کشف نکردی. تو هنوز پتانسیلهای خودت رو نشناختی.
تو میتونی یه آدم موفق باشی. میتونی به یه جایی برسی. میتونی یه زندگی خوب داشته باشی. ولی فقط اگه بخوای. فقط اگه به خودت باور داشته باشی.
تو یه فرصتسوزی هستی. یه فرصتسوزِ حرفهای که تمام فرصتهای طلایی زندگیش رو به خاطر تنبلی و بیخیالی از دست داده. تو میتونستی خیلی بهتر از این باشی. میتونستی الان تو یه جای خیلی بهتری باشی. ولی چی کار کردی؟ نشستی و دست رو دست گذاشتی و منتظر معجزه شدی.
حالا هم داری همین کار رو میکنی. به جای اینکه بلند شی و یه کاری بکنی، نشستی اینجا و از من میخوای که بهت انگیزه بدم. فکر کردی من میتونم معجزه کنم؟ فکر کردی من میتونم با یه سری حرفهای قشنگ، تو رو تبدیل به یه آدم دیگه کنم؟
نه عزیزم. اینطوری نیست. من فقط یه مشاورم. یه آینه که میتونه حقیقت رو بهت نشون بده. ولی این تویی که باید تصمیم بگیری چی کار کنی. این تویی که باید خودت رو تغییر بدی.
پس بسه دیگه. اینقدر خودت رو گول نزن. اینقدر بهونه نیار. اینقدر از واقعیت فرار نکن. تو مسئول زندگی خودتی. و اگه میخوای زندگیت رو تغییر بدی، باید از همین الان شروع کنی.
پاشو. همین الان پاشو. برو یه کاری انجام بده. یه کاری که بهت حس خوبی بده. یه کاری که بهت ثابت کنه هنوز زندهای.
و یادت باشه، هیچکس بهت رحم نمیکنه. اگه میخوای به جایی برسی، باید خودت تلاش کنی. باید خودت بجنگی. باید خودت پیروز بشی.
و اگه شکست خوردی، دوباره بلند شو. دوباره تلاش کن. دوباره بجنگ. تا زمانی که به هدفت برسی.
چون تو یه فرصت داری. فقط یه فرصت. و اگه این فرصت رو از دست بدی، دیگه هیچوقت نمیتونی به عقب برگردی.
