خدا رو بابت خیلییی از نعمتایی که داده همش شکر میکنم...
خیلی مهربونه و بهم خیلی چیزا دادم...
ازش میخوام نعمتامو ازم نگیره...
ولی این بچه دار نشدن، این چشم انتظاری هر ماهه، این حسرتی که با دیدن بچه های مردم به دلم میفته، برق چشمای شوهرم وقتی بچه ی خواهرشو بغل میکنه، اشکای خودم که شدن رفیق همیشگیم، یخ کردن بدنم هرماه وقتی میفهمم پریود شدم، بغضم از دیدن مامانایی که نوزادشونو به خودشون میچسبونن و قربون صدقشون میرن، خیلی سخته خیلی....
خسته ام از دکتر رفتن، از پولایی که دادم پای ویزیت و دارو و آمپول و همشونو انگار باد هوا بود.... خسته شدم از نذر و نیاز و نماز و چله و سوره....
خسته شدم از این ناباروری ای که علتش ناشناخته است...
خدا شکرت❤️عاشقتم❤️خیلی بهم نعمت دادی❤️
ولی فقط خیلی خسته ام خیلی...😢💔
قدر بچه هاتونو بدونین مامانا🥲💔
