خدا منو به مامان بابام بعد سال ها داده یعنی بابام پای مامانم مونده الان بابام ۶۴ سالشه منم ۱۵ و مامانم چند سال پیش فوت شد دار و ندارم پدرمه نمیدونم درک میشم یا بنظرتون دارم ناشکری میکنم ولی خیلی ناراحتم وقتی میبینیم بعد از سال ها زحمتی که کشیده هنوز پولمون به آخر ماه نمیرسه خیلی برام دردناکه که روز از روز سنش داره بالا تر میره خیلی دارم درد میکشم گاهی با خودم میگم کاش راهی باشه من زودتر موفق شم که بتونم با پدرم در این سن شادی کنم در این سن بهترین لباساشو براش بگیرم میگم تا سن ۲۵ سالگی که من به شغلی برسم پدرم نمیدونم چند سالش میشه ولی من دوست دارم الان براش جبران کنم نه میشه دنبال حرفه رفت نه کارگری حرفه خودش کلی هزینه داره مثل آرایشگری برای کسی کار کردنم در آمدی نداره اونقدر فوقش ۶ میل نمیدونم چیکار کنم
اینکه توی ۶ سالکی پدر و مادرت رو از دست بدی
و از ۱۲ سالگیکار کنی چی
دلتو نمیسوزونه؟
همیشه یکی بدتر هست(:
میدونی تقریبا ماها کسایی هستیم که درد کشیدیم به هر نحوی که شده چه بیشتر چه کمتر میدونی وقتی کسی من ببینه میگه چه آدم شوخ و مسخره ای هستم اما نمیدونن تا خود صبح فکر نمیزاره بخوابم میدونی همسنامو میبینم که هنوز حس بیخیالی دارن دلم برای خود گذشتم خیلی تنگ میشه یا حتا وقتی اونای که مادر دارنو مبینم خیلی دلم مادرمو میخاد:) اما میخندم
در حالی که توی دلم مثل بچه گنجشکم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز