زندگیم نابوده ولی هنوز نمیتونم میترسم
اگر بجای فکر کردن به از بین بردن خودت درمورد جستن راه حل برای مکشلات فکر میکردی الان دست کم ۲۰ ۳۰ درصد مشکلت حل شده بود
چون ناخوداگاهت میخواد زندگی کنه هنوز
بودن کسایی که وضعیتشون خیلی وخیم بوده ولی گذشتن از اون روزا
من بچه بودم جرئت داشتم هی که بزرگ تر میشم بیشتر میفهمم هیچی ارزش نداره زندگیمو تموم کنم و برم جهنم
مردم مارو به سرعت برق و باد از یاد میبرن ما هم زیر خاک بدنمون در حال تجزیه میشه و کسی براش مهم نیست
فامیلا نوشابه میخورن و سر غذا دعوا میکنن رفیقا تا یه هفته دپرین
عشقمون ک من ندارم. تا دوماه
خانواده تا یه سال
مادر تا ده سال
چه ارزشی داره این مردن
تازه کلی هم پشت سرت حرف میزنن
دقیقا به چهلم نکشیده هیچکس به یاد هیچکسسس نخواهد بود نجات دهنده ها خوده ما هستیم هیچکس بهتر از خوده ما نمیتونه خوده مارو یاری کنه
وقتی خودت رحم ات به خودت نیاد و خودتو از بین ببری
از دیگران که انتظاری داری که دل برات بسوزونن؟
همه ی ما انسانها مشکلات خودمونو داریم
انسان در رنج افریده شده
و تحمل رنج ها هم به او داده شده
هیچوقت ادای آدم مظلوم و بی کس هارو درنیاریم و فکر نمیکنم اینجوری بقیه برامون دل میسوزونن! نه!
هیچکس دلسوز تو نیست الا خودت
وقتی فکر میکنی خیلی بدبختی ، یاد اون بچه های جنگ زده ی غزه بیوفته که یکساله تحت شدیدترین محاصره و قحطی و گرسنگی شدید درحالی که چشم یا پا یا دست یا دیگر اعضای بدن و اعضای خانوادشون رو از دست دادن ولی همچنان پر از امید پر از مقاومت و شکرگذار خدا هستن و مدام حمد و ستایش میکنن
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
