🔺افلاطونیان (بنیانگذار درمان ناباروری در ایران) دیروز در مصاحبهای گفت:
«آییننامه اجرایی قانون نحوه اهدای جنین به زوجین نابارور درست نبود و هنوز هم درست نیست و مسائل فنی دارد که حل نشده. باید یک مرکز ثبت در و. بهداشت ایجاد میشد که اهداکنندگان و اهداگیرندگان از آن استفاده کنند و بلبشو نباشد… ممکن است به اشتراک گذاری انجام شود و مثلا تخمک و جنین به چند نفر منتقل شود [در نتیجه] کسانی بعداً خواهر و بردار شوند که ندانند. پس اجرای این قانون نیاز به ساماندهی دارد و بدون این ساماندهی بهتر است اجرا نشود.»
🔸قانونی که وی بدان اشاره میکند -و آنرا غلط میداند- مصوب ۱۳۸۳ است و هیچ توضیحی در خصوص نسب طفل حاصله و وضعیت توارث و نسبتش با پدر و مادر اصلی ندارد. حالا با گذشت ۲۱ سال! آقای افلاطونیان میگوید بهتر است اجرا نشود!
❓در این ۲۱ سال، چند نفر به این صورت به دنیا آمدهاند که با هم خواهر و برادرند و نمیدانند؟ چرا این همه سال است که مرکز ثبتی در و. بهداشت برای مشخص بودن وضعیت جنینهای اهدایی ایجاد نشده؟ و. بهداشت جایی است که تا فیهاخالدون خیلی چیزها را ثبت (و البته گزارش به نهادهای بینالمللی) میکند، به این مورد که رسید، ۲۱ سال است که وضعیت را به همین صورت بلبشویی که دکتر میگوید رها کرده؟
🔹بماند که چهقدر اشکالات شرعی در این خصوص وجود دارد که عملاً بهتر است کسی سمت این روش برای فرزندآوری نرود (اینجا).
🔸در خصوص اهدای اسپرم هم هیچ قانونی در کشور وجود ندارد.
❓چرا همچنان این اوضاع بلبشو ادامه دارد؟ آیا تعمدی هست که نسل بیاصل و نسب/ حرامزاده به هر طریقی شده فزونی یابد؟
