من واقعا از نظر اطرافیانم دختر خوبی هستم
از مامانم گرفته تا رفیقام و دور و نزدیک همه تعریف میکنن
اما همشون میگن خودتو دست کم میبینی
میگن فرشته ای از همه لحاظ ولی نمیبینی هیچیتو
قضاوت نکنین راهنمایی کنید
مثلا میگن با ادمایی هستی که از همشون بالاتری از لحاظ شخصیت و زیبایی
میگن تو باید خودتو وقف کار و ادم پایین تر از خودت نکن
مثلا مامانم در رابطه با پسرا میگه اینای که میزاری باهات درارتباط باشن حتی در حد چت کردن با تو هم نیستن
من خودم تنهای تنها شدم وقتی دیدم اینطوریم
گفتم یا دلم دوستای مثل خودمو میخواد یا بهتره هیچکس نباشه
این ربط به غرور داره یا چی
مثلا اگه یه دختر پولدارو با عزت نفس و که همه رو جذب میکنه ببینم نمیتونم باهاش در ارتباط باشم ازبس فکر میکنم پیشش یجوریم اما خب خودمم کم نیستم
متوجه منظورم میشید؟
