زنداداشم ۳۰ ساله عروس ماست.یه انسان به تمام معنا.روزای سختیم درکنارم بوده.ینی بدترین روزای عمرم.نوزادم فوت کرد یه سره از تهران تاشهرمون که ۷ساعت راهه با دوتا بچه کوبید اومد پیش منو بچه هام.اینم بگم تا الان همچین مسافتی رو تنها رانندگی نکرده بود.بعدش پا به پام گریه کرد و منو ده روز برد تهران ازم مراقبت کرد.الانم که باردارم همش استرسای منو گوش میده سریع جواب تلفنمو میده.دلداریم میده.این ۱۲روز جنگ اومد اینجا مدام بهم زنگ میزد برم پیششون غذاهای باب میلمو درس میکرد.نمیذاشت ازجام بلندشم.با اینکه در رفاه کامله و حتی مستخدم کارای خونشو انجام میده ادا اصول نداره چون خانواده داره.اجازه نمیدم یکی از خانوادمون در موردش حرف نابجایی بزنه چون اون بهترین زنداداش دنیاست.خواهش میکنم برای سلامتی و طول عمرخودش و خانواده اش صلوات بفرستین دوستان
عزیزم خدا حفظشون کنه
ای جانم پایدارباشین کنارهم
دمش گرررم
توروخدا چهارقل بخون اسفند دود کن
اینجا بخدا هروقت تعریف میکنی ی گندی توش میخوره😁
حالا اینچا گفتی فردا میشه یه ادم پیشنوک
خداروشکر
خیلی عالیه عزیزم چون اینجور ادما خیلی خیلی کم گیر میان صدقه بده از چشم بد دور باشه
چه خواهر شوهر خوبی نمیگی میخواد خودشیرینی کنه احسنت .
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
