ببینید
من یک مادرم
اولین چیزی که باید بدونم اینه که بچههای من از من الگو میگیرن و بعد چندسال احتمالا مثل من رفتار میکنن.
این رو باید بدونن که اولا آدمها نظرهای متفاوتی دارن و ما همیشه با همهی آدمها موافق نیستیم اما در نهایت میتونیم بر اساس منطق خودمون پیش بریم.
دوم بهش یاد میدم همونطور که توی سفر، مراسمهای خانوادگی، شام و ناهار کنار همیم، گاهی اوقات ممکنه ساعتهایی نتونم کنارشون باشم.
اگر کسی باشه که نگهشون داره
میذارمشون و میدونم پیش مادربزرگ یا خاله و عمه بهشون خوش میگذره.
اگر نه اولویتم بچههامن و نمیرم.
اینکه دعوا و بحث نداره.
مادری که نگران اینه بچهاش بپرسه شام چی خوردی و دلش بخواد
نگران این نیست که مادرش توانایی شنیدن یک نظر مخالف رو نداره؟